Η φάμπρικα ψευδών πιστοποιητικών δεν είναι μόνο για τον Φλώρο

Η φάμπρικα ψευδών πιστοποιητικών δεν είναι μόνο για τον Φλώρο

Του Κώστα Μαρκόπουλου, πρώην υπουργού Τουρισμού, Ιατρού Χειρουργού Θώρακος & Αγγείων

Ρητορική ερώτηση:

Αν πάει στα ΚΕΠΑ ένας ασθενής με ψευδή πιστοποιητικά και ψεύτικες ιστολογικές βεβαιώσεις ανεγχείρητου καρκίνου, (δηλαδή ότι πεθαίνει σε 6 μήνες έως 2 χρόνια) θα πάρει πάνω από 67% αναπηρία;

Η απάντηση είναι ναι!

Γιατί όλοι εκπλήσσονται σε μια χώρα που η υπόθεση αναπηρία έχει γίνει επιβίωση, ιδιαίτερα μετά την οικονομική κατάρρευση των οικογενειών.

Η ίδρυση των ΚΕΠΑ επί κυβέρνησης Καραμανλή βελτίωσε πολλά ζητήματα στην υπόθεση αναπηρία. Δεν έχει λυθεί ωστόσο το ζήτημα των πιστοποιητικών. Τον φάκελο του ασθενούς συμπληρώνει, εισηγείται και υπογράφει ένας συγκεκριμένος ιατρός. Μπορεί να συμπεριλάβει οποιοδήποτε πιστοποιητικό άλλου ιατρού με αναγνώριση πάθησης χωρίς απαραίτητη τεκμηρίωση εργαστηριακή! Ο νόμος δεν το κάνει υποχρεωτικό!

Η χώρα δεν έχει νομοθετημένο index ιστολογικών για κακοήθειες για επαλήθευση. Έτσι η πλαστογραφία γίνεται πιο εύκολη. Το ΕΣΥ δεν διαθέτει 1-2 Ειδικά Νοσοκομεία για κλινική τεκμηρίωση των αναπηριών με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα αλαλούμ. Τέλος η πολιτική ηγεσία αλλάζει τα ποσοστά αναπηρίας ανάλογα με τα οικονομικά του κράτους  σαν να τιμωρεί τους πλέον αδύναμους πολίτες για τις παθήσεις τους. Πρόκειται για σύστημα ανορθόδοξο με μοναδική σταθερά την ικανοποιητική λειτουργία των επιτροπών του ΚΕΠΑ.

Η πρόταση είναι μία:

  1. Εισηγητές αναπηρίας να είναι μόνον οι οικογενειακοί ιατροί (που και αυτοί είναι σε έλλειψη) και κανείς άλλος.
  2. Όλα τα πιστοποιητικά να είναι τεκμηριωμένα με εργαστηριακή έρευνα (υπέρηχα, μαγνητικές, αξονικές κλπ.)
  3. Επίσημο ηλεκτρονικό πρωτόκολλο κακοηθειών
  4. Σταθεροποίηση ποσοστών αναπηρίας
  5. Προσωποποιημένη ποινική ευθύνη στον εισηγητή του φακέλου για πλαστογραφίες ή ψευδή πιστοποιητικά.

Η τραγική συγκυρία της υπόθεσης Φλώρου αναδεικνύει ακόμα μία παράμετρο στις τραγικές ελλείψεις του κράτους και του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Αναδεικνύει επίσης και κάτι ακόμα. Ότι η ατιμωρησία που υπάρχει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα έχει κάνει ατρόμητους όλους τους εν δυνάμει παρανόμους. Η διαφθορά γίνεται έτσι ευκολότερη και το αίσθημα αδικίας μεγαλύτερο στους πολίτες.

Το ΕΣΥ είναι ένα σύστημα υγείας απόλυτα γερασμένο. Δεν διαθέτει λογοδοσία. Έχει αυτονομηθεί επικίνδυνα και τελικά αποκαλύπτεται ότι συγκαλύπτει μεγάλη διαφθορά (φακελάκια, πλαστά/ψευδή πιστοποιητικά, διακρίσεις στους ασθενείς κλπ.).

Εν κατακλείδι σ’ αυτή τη χώρα και το ΕΣΥ και η απονομή αναπηρίας θέλουν μεταρρύθμιση. Στην υγεία μάλλον όλα θέλουν από την αρχή.

ειδήσεις επικαιρότητας