Ένα μήνυμα ελπίδας…

Ένα μήνυμα ελπίδας…

Της Σοφίας Τζονίκη,  Γ.Γραμματέας Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας (ΠΦΟ)

Ἐχουν περάσει κιόλας δέκα μέρες από εκείνο το πρωινό της Μαύρης Τρίτης που ξύπνησα με την είδηση των πρώτων 52 ανθρώπων που κάηκαν ολοζώντανοι όχι σε κάποιο απομακρυσμένο μέρος, αλλά εδώ δίπλα… σε παραθαλάσσια προάστια της Αττικής. Και όμως ακόμα νιώθω πως δεν μπορώ να βρω αυτές τις λέξεις στην τόσο πλούσια ελληνική γλώσσα  που θα μπορούσαν να αποδώσουν το μέγεθος της φρίκης και του πόνου που άφησε πίσω της η φονική πυρκαγιά.

Advertisement

Αυτές οι εικόνες Αποκάλυψης που έχουν κάνει κατάληψη στον νου μου και δεν θυμίζουν σε τίποτα πως μόλις πριν δέκα μέρες παντού εκεί υπήρχε ζωή, κρύβουν μέσα μου βαριά συναισθήματα και αναπάντητα γιατί…

Μηδενικός χρόνος προειδοποίησης για τους ανθρώπους ώστε να προλάβουν να αντιδράσουν και να τρέξουν να σωθούν. Μηδενικός και ο χρόνος για τα δέντρα που έστεκαν ακίνητα να καίγονται και για την άγρια ζωή που εξαφανίστηκε. Χιλιάδες πλάσματα που ζούσαν στο βουνό και στο δάσος, αλεπούδες, ασβοί, λαγοί, σκίουροι, χελώνες, πουλιά και πόσα άλλα…που δεν θα μάθουμε ποτέ τον ακριβή αριθμό. Εκατοντάδες σκύλοι, γάτες, οικόσιτα ζώα που εγκλωβίστηκαν αβοήθητα και κάηκαν ζωντανά μέσα σε αυλές και σε δέντρα δεμένα. Τερατώδης οικολογική καταστροφή, τοξική σκόνη παντού με βλαβερές επιπτώσεις για την υγεία όλων μας αφού εκτός από το δάσος κάηκε αστικό περιβάλλον με χιλιάδες ηλεκτρικές συσκευές, οχήματα, λέβητες πετρελαίου, τόνοι πλαστικά και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους.

Είναι όμως κάποιες εικόνες που είμαι σίγουρη ότι θα γιάνουν σιγά σιγά τον νου μου… εικόνες που δείχνουν ότι υπάρχει ελπίδα… εικόνες από το γιγάντιο ρεύμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς που δημιουργήθηκε από  ανώνυμους πολίτες που έτρεξαν απο την πρώτη στιγμή στις πυρόπληκτες περιοχές προσπαθώντας να σώσουν όποιο έμψυχο ον έβρισκαν σε ανάγκη.

Εικόνες από κατοίκους που έμεναν πίσω παλεύοντας με την φωτιά που τους έγλειφε τα πόδια για να προλάβουν να πάρουν μαζί τον σκύλο τους, την γάτα τους ακόμα και το καναρίνι τους για να σωθούν μαζί.

Εικόνες από εθελοντές φιλοζωικών σωματείων που έσπευσαν άμεσα να διασώσουν ζώα και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να προσπαθούν να πιάσουν όσα ζώα είναι σε σοκ, τραυματισμένα και αδέσποτα.

Εικόνες από τους κτηνίατρους που δίνουν αφιλοκερδώς τις πολύτιμες υπηρεσίες τους και περιθάλπουν τα ζωάκια.

Εικόνες από εθελοντές που συνεχίζουν να βάζουν νερό και τροφή στις γατούλες που κατόρθωσαν να επιζήσουν και γυρίζουν στον τόπο που γνώριζαν ως σπίτι και δεν υπάρχει πια.

Εικόνα από τον πατέρα με τους δύο έφηβους γιούς που συνάντησα έξω από το ολοσχερώς κατεστραμμένο τους σπίτι να ανοίγουν λάκκο για να θάψουν μια καμμένη γατούλα που δεν ήταν καν δική τους… «Όλα τα πλάσματα χρήζουν αξιοπρέπειας κατά την ταφή τους» απάντησε όταν τον ρώτησα τι κάνει…

Και η πιο ζωντανή εικόνα όλων… Ο Λουκουμάκης, ο σκύλος που βρέθηκε μια βδομάδα μετά ζωντανός.

Ὀταν σε ένα τόσο νεκρό τοπίο, βρίσκεται κάτι τόσο ζωντανό….

Ε ΝΑΙ, είναι μήνυμα ελπίδας.

ειδήσεις επικαιρότητας