Της Dr. Χριστίνας Αντωνοπούλου, Επ. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Δικαστηριακή Ψυχολόγος
«Τρία πάθη απλά, αλλά ανυποχώρητα έχουνε κυβερνήσει τη ζωή μου: η επιθυμία για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και ο αβάσταχτος οίκτος για τη δυστυχία της ανθρωπότητας» Μπέρτραντ Ράσσελ
Επώδυνες και αφόρητες σκέψεις με οδήγησαν σε άγνωστα πρόσωπα, που η θλίψη και ο πόνος τους είχαν αλλοιώσει την εικόνα τους γιατί ζούσαν τον εφιάλτη τους που τους μεταμόρφωνε σε ζωντανές σκιές του εαυτού τους.
Οι σκέψεις μου ακολουθούσαν όλους εκείνους που προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν ότι είναι ζωντανοί και που η συνειδητοποίηση αυτή είχε και την ανθρώπινη ευθύνη να ψάχνουν για τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Γνωρίζω τις επιπτώσεις και τις μακροχρόνιες παρενέργειες στην ψυχή και στο σώμα όλων αυτών των ανθρώπων που βίωσαν το «τραύμα» κι αναρωτιόμουν θα τους βοηθήσουν να το αντιμετωπίσουν;
Ξύπνησα από τις σκέψεις μου ξαφνικά ακούγοντας να μιλάει σε μια δημοσιογράφο μέσα στα καμένα της Κινέτας ένας ψιλόλιγνος άντρας άγνωστος σε εμένα που πρόλαβα να ακούσω ότι ήταν ο Θεόφιλος Ρόζενμπεργκ, πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ.
Και τι είπε αυτός ο επιστήμονας στη δημοσιογράφο:
«Τώρα είναι η στιγμή να ασχοληθούμε προληπτικά με το “τραύμα”, με την μετατραυματική εμπειρία του στρες. Πρέπει να προλάβουμε και να θεραπεύσουμε τις ψυχικές και σωματικές τραυματικές παρενέργειες αυτής της ανείπωτης καταστροφής».
Η ελληνική λέξη «τραύμα», έχει καθιερωθεί στη διεθνή ορολογία και σημαίνει πληγή.
Όταν το άτομο βιώνει το τραύμα επηρεάζεται πολυεπίπεδα όλη η ύπαρξή του.
Η αλλοίωση του ψυχισμού είναι τόσο μεγάλη, ώστε ο φυσιολογικός τρόπος σκέψης, κατανόησης και δράσης των προβλημάτων είναι τελείως ανεπαρκής.
Όταν τα τραυματικά γεγονότα είναι φυσικές καταστροφές συνήθως αναφερόμαστε σε αυτές ως «πράξεις ανώτερης βίας» προερχόμενες από τον Θεό. Αλλά όταν τα τραυματικά γεγονότα έχουν σχεδιαστεί και εκτελεστεί με ανθρώπινη βούληση τότε μιλάμε για ανείπωτη καταστροφή.
Όμως όλες οι καταστροφές έχουν ένα κοινό καθοριστικό χαρακτηριστικό: το απρόβλεπτο. Οι πλημμύρες, οι ανεμοστρόβιλοι και οι πυρκαγιές δεν προαναγγέλλονται. Μέσα από τα τραγικά γεγονότα αυτής της καταστροφής ίσως περάσουμε από την αθωότητα στην ωρίμανση. Όμως αυτή η κληρονομιά της οδύνης που μας επιβλήθηκε ή θα μας εκτοξεύσει μπροστά ή θα μας δυναμώσει ή θα μας αποδυναμώσει και τραυματίσει.
