Του Ελευθέριου Ποταμιανού, Προέδρου Συλλόγου Μεσιτών Αθηνών – Αττικής, Πιστοποιημένος Μεσίτης, Πιστοποιημένος Εκτιμητής Ακινήτων
Μία εβδομάδα πλέον και ακόμα μετράμε ανθρώπινες απώλειες σε μία από τις μεγαλύτερες εθνικές καταστροφές, που έχει πλήξει την σύγχρονη ιστορία της Χώρας μας.
Χωρίς να υπάρχει καμία διάθεση σύγκρισης και με σαφή την άχαρη υπεροχή της ανθρώπινης αυτής τραγωδίας, στις συγκεκριμένες περιοχές συντελέστηκε τεράστια οικολογική, οικονομική και για καθέναν από τους ιδιοκτήτες περιουσιακή καταστροφή. Ολόκληροι οικισμοί και μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα καταστράφηκαν ολοσχερώς. Έγινε θα έλεγε κανείς βίαιη εξαφάνιση στην ουσία παραθεριστικών, μονίμων κατοικιών αλλά και επαγγελματικών χώρων όπως καταστημάτων και χώρων εστίασης.
Μία ανείπωτη τραγωδία που δυστυχώς δεν έχει τέλος καθώς στην συνέχεια θα υπάρχουν και πολύ μεγάλες οικονομικές συνέπειες και στην ακίνητη περιουσία των ιδιοκτητών της περιοχής. Δυστυχώς το πράσινο, που κάηκε σε έκταση πολλών χιλιάδων στρεμμάτων, οι καταστροφές των κτισμάτων και πάνω από όλα οι «στοιχειωμένες γειτονιές» από τα θύματα αυτής της τραγωδίας θα αργήσουν πολύ να δείξουν άλλη εικόνα από αυτή που άφησε αυτή η φυσική καταστροφή.
Αρκετά δύσκολη θα είναι η επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής.
- Κτίσματα που καταστράφηκαν μαζί με μνήμες κανείς δεν ξέρει αν θα ανοικοδομηθούν ξανά.
- Ολόκληρες οικοδομές παραθεριστικές ή μόνιμες κατοικίες χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλες για στέγαση.
Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα με τεράστια γραφειοκρατία και τη συνήθη αλληλο-απόδοση ευθυνών από την επομένη κιόλας της καταστροφής από την φονική πυρκαγιά, η επιστροφή στην κανονικότητα για τις συγκεκριμένες περιοχές φαντάζει πολύ δύσκολη.
Η επανατοποθέτηση στο χάρτη της κτηματαγοράς στο βραχυπρόθεσμο μέλλον για τα ακίνητα των συγκεκριμένων περιοχών δεν είναι δυνατή. Τουλάχιστον με τους όρους και τις προϋποθέσεις που ίσχυαν μέχρι τις 23/7/2018.
Η φονική αυτή πυρκαγιά αρκούσε μέσα σε 2 ώρες μόλις να αλλάξει έναν ολόκληρο οικιστικό χάρτη.
Άγνωστο το μέλλον των περιοχών αυτών που επλήγησαν, καθώς όπως δείχνουν τα πράγματα σχεδιασμός δεν υπήρξε αλλά και από ότι φαίνεται με τις γνωστές παθογένειες του κρατικού μηχανισμού μας κανείς δεν γνωρίζει αν η επόμενη μέρα θα μας δείξει το δρόμο της σωστής ανάπτυξης και την δημιουργία ξανά κυριολεκτικά μέσα από τις στάχτες.
