Του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη, δημοσιογράφου
Αυτό που με εκνεύρισε περισσότερο σε όλη αυτή την ιστορία, την πικρή ιστορία στο Μάτι, και είναι βέβαια το μόνο που με εκνεύριζε όσο το σκεπτόμουν, μιας και για όλα τα άλλα μόνο θλίψη και πένθος μπορούσα να αισθανθώ – δεν είμαι και ο Αμβρόσιος να κουβαλώ την καρδιά του πρίγκιπα του σκότους ντυμένη με ράσα – αυτό που με εκνεύριζε λοιπόν, είναι πως σχεδόν οι ίδιοι δημοσιογράφοι, οι ίδιοι διευθυντές ειδήσεων, οι ίδιοι ρεπόρτερ που δεκαετίες τώρα από διάφορα ΜΜΕ απορούν και φρίττουν και συμπαρίστανται σε ημίγυμνες και ημίγυμνους με σώβρακα και σαγιονάρες που ουρλιάζανε κλαίγοντας και οδυρόμενοι μπροστά στις κάμερες – ανάμεσα στο αυθαίρετό τους και στην μπουλντόζα της πολιτείας – συμπαραστέκονταν σ΄αυτούς τους ανθρώπους και κλαίγανε θυμωμένοι μ’ αυτό που συνέβαινε, έκλαιγαν θυμωμένοι και τώρα δείχνοντας τα στενά σοκάκια που δεν οδηγούσαν σε καμιά παραλία.
Και μάλιστα κανείς δε βγήκε να απαντήσει ποτέ σε μεγάλες ατάκες όπως:
«Του φτωχού ανθρώπου το κεραμίδι ήρθες να γκρεμίσεις; Δε ντρέπεσαι; Γιατί δεν πας στου Βαρδινογιάννη ή του Λάτση;»
Λες και όλοι αυτοί οι πολύ πλούσιοι άνθρωποι, είχαν ή έχουν αυθαίρετα!! Φυσικά τα ονόματα που προανέφερα είναι στην τύχη.
Επειδή δεν φτιάχτηκε ένα αυθαίρετο σ΄όλη την Ελλάδα όλες αυτές τις δεκαετίες και επειδή για άλλη μια φορά το κράτος προτιμούσε να παίζει το γαλαντόμο θείο από τον αυστηρό πατέρα, εεε… κάποια αυθαίρετα θα κλείσανε ρέματα, κάποια θα έκλεισαν παραλίες, κάποια άλλα θα έκαναν το δικό τους κακό. Και κάποια δεν έκαναν κανένα κακό, εκτός ίσως από το γεγονός πως ήταν το βγάλσιμο της γλώσσας, απέναντι στη νομοθεσία μιας κοινωνίας.
Αυτά όμως που έκαναν κακό, έκαναν πάρα πολύ κακό και δεν ήταν η μειονότητα.
Γιατί στο θέμα αυθαίρετα, γινόταν πάντα της τρελής. Κάποιοι έκτιζαν αυθαίρετα εκτός σχεδίου σε ρέματα, ή οπουδήποτε χωρίς άδεια, αλλά εννοείται πως είχαν φως, νερό, τηλέφωνο, δηλαδή ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και ΟΤΕ. Και τώρα που το κακό μας βρήκε, όχι μόνο γιατί ολιγώρησαν η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, η πυροσβεστική, η αστυνομία, αλλά και γιατί ακριβώς υπήρχαν αυτά τα αυθαίρετα και ο καθένας χτίζει όπως θέλει, και όπου θέλει, επειδή ο καθένας ξέρει πως αργά ή γρήγορα, κάποια κυβέρνηση που μετράει ψήφους θα του το κάνει το χατίρι…
Αμ δε μπορεί να τα έχει και όλα κανείς.
- Δε μπορεί να έχεις ένα κράτος γελωτοποιό και εχθρό μαζί, απέναντι στους πολίτες του, με νόμους που φτιάχνονταν πάντα μετά που είχαν φτιαχτεί τα παραθυράκια τους και να ρίχνεις ευθύνες .
Ασφαλώς σε μια δημοκρατική κοινωνία οι εκλεγμένοι άρχοντες φέρουν όλες τις ευθύνες, όπως στις μάχες τις φέρνουν οι στρατηγοί, αλλά στις δημοκρατικές κοινωνίες επίσης κάθε φορά που έρχεται η ώρα για να ψηφίσουμε πρέπει να θυμόμαστε καλά πως το ψάρι βρωμάει απ΄την ουρά.
