Του Θάνου Πλεύρη, τ. Βουλευτής Α Αθηνών ΝΔ, Δημοτικός Σύμβουλος Αθηνών, Δικηγόρος Διδάκτωρ Νομικής.
Συνήθως αναφέρουμε ότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Ωστόσο η λέξη σφιχταγκαλιασμένοι που ακούσαμε ότι κάηκαν οικογένειες ολόκληρες στην τραγωδία στη Ραφήνα και στο Μάτι είναι πιο δυνατή από κάθε εικόνα που μπορούμε να φανταστούμε.
Πραγματικά από όλους περνά από το μυαλό ότι όταν πλέον οι άτυχοι αυτοί συνάνθρωποι μας αντελήφθησαν ότι δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα σωτηρίας επέλεξαν να αγκαλιαστούν με τους οικείους τους και να βρίσκονται μαζί τις τελευταίες τους αυτές στιγμές. Όπως και ο καθένας μας θα έκανε αγκαλιάζοντας τα παιδιά του και το σύντροφο του, όταν δεν θα μπορούσε να αποφύγει το πεπρωμένο του.
Η τραγωδία είναι φοβερή και η πρώτη μας σκέψη είναι τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και την στήριξη των συνανθρώπων μας. Η ώρα της ευθύνης θα έλθει και θα πρέπει να δούμε εάν το πεπρωμένο αυτών των ανθρώπων ήταν αναπόφευκτο ή οφειλόταν σε παραλείψεις και αστοχίες της κρατικής μηχανής.
Η σκέψη ότι εντός του αστικού ιστού αδυνατούμε να προστατεύσουμε τους πολίτες μας εξοργίζει.
Φυσικά φαινόμενα βίαια και ακραία μπορούν να συμβούν και οι συνέπειες να μην είναι προβλέψιμες, αλλά το κράτος πρέπει να βρίσκεται εκεί για να περιορίσει, εάν δεν μπορεί να εξαλείψει, τις συνέπειες ακόμη και των πιο ακραίων φαινομένων.
- Δεν μπορεί τις κρίσιμες αυτές ώρες να φταίει ο καιρός, ο αέρας, η αυθαίρετη δόμηση, η γραφειοκρατία, το παρελθόν.
- Δεν μπορεί εκείνη την κρίσιμη ώρα να προέχει η επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος και το πώς θα μείνει ατσαλάκωτη η εικόνα του καθενός.
- Δεν μπορεί εκείνη την κρίσιμη ώρα τα πάντα να εδράζονται στην τύχη και εάν οι συνάνθρωποι μας απλά έτυχε να ακολουθήσουν το σωστό μονοπάτι που οδήγησε στην παραλία και στη σωτηρία και όχι το λάθος που οδήγησε στον γκρεμνό και στον θάνατο.
- Δεν μπορεί εν τέλει να μην υπάρχει σχέδιο εκκένωσης και άμεσης εκκένωσης εάν απαιτείται.
Οι ευθύνες θα αποδοθούν και η νομολογία μας έχει δείξει και σε προηγούμενες περιπτώσεις, όπως και στην τραγωδία των πυρκαγιών του 2007, ότι η αμέλεια που τυχόν επιδεικνύουν όσοι βρίσκονται στις καίριες θέσεις δεν μεταφράζεται απλά στην λεγόμενη πολιτική αλλά και στην ποινική ευθύνη.
