Πρόσφατες μελέτες θέλουν τον κάθε Αθηναίο να χάνει περίπου μία εβδομάδα από τη ζωή του στο δρόμο. Είτε πρόκειται για ώρα οδήγησης, είτε χρήσης μέσων μαζικής μεταφοράς, οι εκτιμήσεις θέλουν το χαμένο χρόνο της ζωής μας να ανέρχεται σε τουλάχιστον επτά ημέρες ετησίως. Από τις 365 δηλαδή ζούμε στην πραγματικότητα 358. Οι υπόλοιπες επτά είναι χαμένος χρόνος.

Τι σημαίνει όμως αυτό ο χαμένος χρόνος;

Σε πρώτη φάση είναι χρόνος που θα μπορούσε να επενδυθεί σε ψυχαγωγία, σε προσωπικό χρόνο, σε χρόνο με τα παιδιά μας, με τους φίλους μας ή απλώς χρόνος τον οποίο θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε για να διαλογιστούμε.

Πέραν όμως των θεωρητικών εναλλακτικών υπάρχει ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που ξεχνάμε. Και αυτός σχετίζεται με την παραγωγικότητα. Επτά ημέρες το χρόνο χαμένες από την εργασία. Καθυστερήσεις συστηματικές τα πρωινά, καθυστερήσεις κατά την επιστροφή στην εστία μετά τη δουλειά κ.ο.κ.

Δεν θα πρέπει σε αυτό το σημείο να αγνοήσουμε και τη μείωση της απόδοσης στο χώρο εργασίας από τον εκνευρισμό που προκαλεί η εμπειρία στους Αθηναϊκούς δρόμους. Το κυκλοφοριακό επανήλθε στο προσκήνιο με αρκετή ένταση όταν για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο, άρχισαν οι Αθηναίοι να χρησιμοποιούν ξανά τα ΙΧ τους. Άλλοι απέδωσαν το φαινόμενο στη βελτίωση της οικονομικής συγκυρίας που επιτρέπει πλέον στους πολίτες να ανταπεξέλθουν στο κόστος χρήσης και συντήρησης των ΙΧ. Άλλοι το αποδίδουν στην πολύ φτωχή εξυπηρέτηση των μέσων μαζικής μεταφοράς. Γεγονός πάντως παραμένει ότι τα αυτοκίνητα έχουν αυξηθεί και πάλι, ύστερα από λίγα χρόνια… ανάπαυλας.

Σε αυτό το κλίμα έρχονται να προστεθούν και τα έκτακτα περιστατικά.

Έκτακτα περιστατικά τα οποία τείνουν να γίνουν καθημερινότητα και να απωλέσουν τον έκτακτο χαρακτήρα τους. Πορείες που κλείνουν το κέντρο της Αθήνας αποτελούν μέρος της καθημερινότητας της πόλης. Πρωινά, απογεύματα γεμάτα διαδηλωτές στο κέντρο της πόλης, έστω και 50-70 άτομα, είναι ικανά να προκαλέσουν ένα ανεπανόρθωτο χάος. Πέραν του κέντρου που κλείνει, σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζουν οι μετακινούμενοι και στους περιφερειακούς του κέντρου δρόμους.

Οι χαμένες εργατοώρες δεν θα μπορέσουν να αντικατασταθούν ώστε να ενισχυθεί με τη σειρά της η ελληνική οικονομία και εκείνοι που διαδηλώνουν να βρουν έδαφος προκειμένου να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Γιατί μόνο άνεργοι θα μπορούσαν να είναι εκείνοι που με τέτοια άνεση και συχνότητα διαδηλώνουν κάθε τρεις και λίγο για… το γεγονός ότι οι τυρόπιτες στο κυλικείο δεν είναι τρίγωνες.