Του Αντώνη Φούσα – Δικηγόρος, Πρώην Υπουργός
Πολλοί από τους συγγενείς των τραγικών θυμάτων από τη φονική και καταστροφική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική με επισκέφθηκαν στο δικηγορικό μου γραφείο και μου ανέθεσαν ν΄ αναλάβω την εκπροσώπηση τους στα ελληνικά δικαστήρια.
Το δέχτηκα, και ήδη, από ποινικής πλευράς, προβήκαμε στις πρώτες άμεσες ενέργειες και στη συνέχεια θα εγερθούν και σχετικές αγωγές. Εξάλλου, το γραφείο μου έχει την εμπειρία από την πυρκαγιά του 2007 στην Ηλεία, όπου και τότε υπήρξαν πολλά θύματα, οι συγγενείς των οποίων μας ανέθεσαν από το 2007 όλες τις υποθέσεις τους, τόσο από ποινικής, όσο και από αστικής πλευράς.
Οι υποθέσεις εκείνες της Ηλείας είχαν ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα, καθόσον οι αρμόδιοι και οι υπεύθυνοι καταδικάστηκαν από τα Ελληνικά Δικαστήρια σε πολυετείς φυλακίσεις, αλλά και από αστικής, καθόσον τα Διοικητικά Δικαστήρια της χώρας επιδίκασαν σχετικές αποζημιώσεις, οι οποίες και κατεβλήθησαν ή θα καταβληθούν στους δικαιούχους.
Το έτος 2007 εκδόθηκε σχετική υπουργική απόφαση, βάσει της οποίας προβλεπόταν η δυνατότητα διορισμού στο Ελληνικό Δημόσιο ενός μέλους της οικογένειας κάθε θύματος. Το ίδιο συνέβη και πάλι και για την πυρκαγιά του 2018 στην Ανατολική Αττική και συγκεκριμένα, η Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης εξέδωσε προ ημερών σχετική απόφαση, βάσει της οποίας παρέχεται η δυνατότητα διορισμού ενός μέλους της οικογένειας κάθε θύματος στο Ελληνικό Δημόσιο.
Στην παράγραφο δύο της νέας σχετικής απόφασης, διαλαμβάνεται ο όρος περί «παραίτησης του διοριζόμενου από τυχόν οικονομικές τους απαιτήσεις, καθώς και για την αναστολή του συνταξιοδοτικού δικαιώματος από την ημερομηνία διορισμού».
Η πρόβλεψη αυτή, λόγω και της ασάφειάς της, υπήρξε η αιτία να θεωρηθεί και να υπάρξουν και πολλές αντιδράσεις, περί του ότι θα έπρεπε ο προς διορισμό συγγενής του θύματος, πρώτα να παραιτηθεί όλων των δικαιωμάτων του κατά του Ελληνικού Δημοσίου.
Ακολούθησε, όμως, η από 23/8/2018 ανακοίνωση του ίδιου Υπουργείου, με την οποία διευκρινίζεται πλήρως το θέμα, ότι δηλ. η δήλωση παραίτησης του κάθε προς διορισμό συγγενούς δεν αφορά και τις αγωγές για χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης, αλλά περιορίζεται μόνο «σε τυχόν αποδοχές που λαμβάνει ο αιτών συγγενής από σύνταξη, καθώς και την αναστολή του τυχόν συνταξιοδοτικού του δικαιώματος».
Παρ΄ όλα τα ανωτέρω, και προς αποφυγή κάθε τυχόν παρερμηνείας, καλό θα είναι η αρμόδια υπουργός να προβεί στην έκδοση μιας συμπληρωματικής και διευκρινιστικής απόφασης, βάσει της οποίας να εξαιρείται ρητά το δικαίωμα αυτό για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης κάθε διοριζόμενου συγγενούς, διότι η απλή ως άνω ανακοίνωση και το δελτίο τύπου δεν μπορούν να συμπληρώσουν ή να διευκρινίσουν και πολύ περισσότερο να υποκαταστήσουν μία υπουργική απόφαση.
Έτσι, ο προς διορισμό συγγενής κάθε θύματος, θα πρέπει, είτε να μην υπογράψει καθόλου τέτοια δήλωση
Είτε να προβαίνει σε σχετική έγγραφη διευκρινιστική δήλωση στο κείμενο της ίδιας της δήλωσης, ότι δεν παραιτείται εκ του δικαιώματός του για την έγερση αγωγής κατά του Ελληνικού Δημοσίου για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης.
