Της Άννας Κορσάνου, Δικηγόρος- Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια
Η Διαμεσολάβηση είναι μία νόμιμη διαδικασία (νόμος 4512/2018, αλλά και 3898/2010), που εφαρμόζεται στη χώρα μας και παγκοσμίως στις περισσότερες ιδιωτικές διαφορές: όσοι έχουν όσοι μία διαφορά, που μόλις ξεκινά ή βρίσκεται ήδη στα δικαστήρια, μαζί με τους δικηγόρους τους και ένα διαμεσολαβητή -ειδικό στις διαπραγματεύσεις, την ψυχολογία και το δίκαιο, που βρίσκουν σε κατάλογο του Υπουργείου Δικαιοσύνης- διαπραγματεύονται μία κοινά αποδεκτή λύση στη διαφορά τους.
Αποτελεί έναν εξωδικαστικό τρόπο επίλυσης μιας διαφοράς αλλά μόνο μεταξύ ιδιωτών και όχι μεταξύ πολίτη και δημοσίου πχ για οφειλές στην εφορία. Είναι μια διαδικασία που κυριαρχεί το απόρρητο ,η εμπιστευτικότητα, η εχεμύθεια, αλλά και η ήπια προσέγγιση του προβλήματος από έναν διαπιστευμένο διαμεσολαβητή που έχει γνώσεις ψυχολογίας και που με ειδικές μεθόδους όπως την ενεργητική ακρόαση, την ενσυναίσθηση (δηλαδή να μπαίνω στα παπούτσια του άλλου και να καταλαβαίνω τη θέση του), τις ερωτήσεις, την αναδιατύπωση των ζητημάτων , την αποφόρτιση των συναισθηματικών εντάσεων βοηθά τα μέρη να δουν όχι τα θέλω τους μόνο αλλά τις ανάγκες τους και τα βαθύτερα συμφέροντά τους.
Από τον Οκτώβρη του 2018 θα υπάρχουν διαφορές που πριν προσφύγουν τα μέρη στη δικαιοσύνη θα είναι υποχρεωμένοι να προσφύγουν σε έναν διαπιστευμένο διαμεσολαβητή και να ενημερωθούν για αυτή τη διέξοδό τους ως προς την επίλυση της διαφοράς τους. Αν δεν θέλουν να συνεχίσουν με τη διαμεσολάβηση θα συντάσσεται πρακτικό αποτυχίας και θα πηγαίνουν κανονικά στα δικαστήρια. Αν όμως θέλουν θα μπορούν να επιλύσουν τη διαφορά τους με τη διαμεσολάβηση.
Οι υποθέσεις που θα επιλύονται υποχρεωτικά με πρώτο στάδιο τη διαμεσολάβηση είναι η εξής:
α) Οι διαφορές ανάμεσα στους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων από τη σχέση οροφοκτησίας, οι διαφορές από τη λειτουργία απλής και σύνθετης κάθετης ιδιοκτησίας, οι διαφορές αφενός ανάμεσα στους διαχειριστές ιδιοκτησίας κατ’ ορόφους και κάθετης ιδιοκτησίας και αφετέρου στους ιδιοκτήτες ορόφων, διαμερισμάτων και κάθετων ιδιοκτησιών, καθώς επίσης και διαφορές που εμπίπτουν στο ρυθμιστικό πεδίο των άρθρων 1003 έως 1031 του ΑΚ.
β) Οι διαφορές που αφορούν απαιτήσεις αποζημίωσης οποιασδήποτε μορφής για ζημίες από αυτοκίνητο, ανάμεσα στους δικαιούχους ή τους διαδόχους τους και εκείνους που έχουν υποχρέωση για αποζημίωση ή τους διαδόχους τους, όπως και απαιτήσεις από σύμβαση ασφάλισης αυτοκινήτου, ανάμεσα στις ασφαλιστικές εταιρείες και τους ασφαλισμένους ή τους διαδόχους τους, εκτός αν από το ζημιογόνο συμβάν επήλθε θάνατος ή σωματική βλάβη.
γ) Οι διαφορές από αμοιβές του άρθρου 622Α του ΚΠολΔ.
δ) Οι οικογενειακές διαφορές, εκτός από αυτές της παραγράφου 1 περιπτώσεις α΄, β΄ και γ΄ και της παραγράφου 2 του άρθρου 592 ΚΠολΔ.
ε) Οι διαφορές που αφορούν σε απαιτήσεις αποζημίωσης ασθενών ή των οικείων τους σε βάρος ιατρών, οι οποίες ανακύπτουν κατά την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας των τελευταίων.
στ) Οι διαφορές που δημιουργούνται από την προσβολή εμπορικών σημάτων, διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, βιομηχανικών σχεδίων ή υποδειγμάτων.
ζ) Οι διαφορές από χρηματιστηριακές συμβάσεις.
