∆εν είναι στραβός ο γιαλός. Εάν ήταν, τόσον καιρό που τον χαρτογραφούµε, θα το είχαµε καταλάβει. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση αρµενίζουν στραβά, καθεµία µε τον τρόπο που έχει µάθει. Μα τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν οι ηγεσίες και οι βουλευτές, κυρίως, των δύο µεγάλων κοµµάτων ότι η προσωπική πολιτική τους επιβίωση δεν ενδιαφέρει πλέον κανέναν; Είµαστε ακόμη σε πόλεµο και όποιος καταφέρει να βοηθήσει στησωτηρία της χώρας µε χειροπιαστά αποτελέσµατα, ακόµη και εάν φύγει από το προσκήνιο της πολιτικής, θα περάσει στην Ιστορία. Αντίθετα, όποιος µε τερτίπια ρίξει – ξανα – το σκάφος στα βράχια θα πρέπει να φύγει για πάντα από τη χώρα.
‘Οποιο αξίωµα και να διαθέτει σήµερα, την εποµένη μια νέας καταστροφής δεν θα του δώσει κανείς την ευκαιρία να εξηγήσει πώς και γιατί δεν έκανε αυτό που επέβαλαν οι περιστάσεις. Εδώ που φτάσαµε δεν χωράνε δήθεν πολιτικοί ελιγµοί. Η εντολή – κραυγή των πολιτών είναι µία: Συνεννοηθείτε και σώστε τη χώρα από τη βαθιά φτώχεια. Κάντε ανάπτυξη. Φέρτε πλούτο.
Εάν συνεχιστεί για λίγο ακόµη το γνωστό παιχνίδι µετο «τόπι» των ευθυνών που πετάει ο ένας στον άλλον, θα γυρνάμε για πολλά χρονια γύρω απο την ουρά μας και θα γινόμαστε όλο και πιο φτωχοί.
