Του Γιώργου Α. Παπαχρήστου, Καθηγητή Χρηματοοικονομικής Ανάλυσης Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει και πάλι η συζήτηση σχετικά με τις επίδοση των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (ΟΕΔ) στην αγορά. Αν και η απόδοση των σημερινών ΟΕΔ στην αγορά δεν επηρεάζει άμεσα το κεφάλαιο και τις πληρωμές του Δημοσίου, αυτή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το ύψος των τοκομεριδίων των επόμενων εκδόσεων και με τη σειρά της το δημοσιονομικό κόστος εξυπηρέτησης στο μέλλον.
Είτε με «καθαρή» έξοδος είτε με προληπτική γραμμή, η αυθόρμητη αυστηροποίηση των υπόλοιπων όρων (boilerplate terms)της έκδοση ΟΕΔ όπως μπορεί να προσφέρει ευνοϊκότερους οικονομικούς όρους στο Δημόσιο.
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι η επίκληση του Αγγλικού Δικαίου που σημαίνει κυρίως ότι:
α) Oι όροι του δανείου και η επίλυση των αντιδικιών μεταξύ εκδότη και ομολογιούχων και μέτρα εκτέλεσης των αποφάσεων υπόκειται στην Αγγλική δικαιοδοσία
β) H εφαρμογή των αποφάσεων είναι δυνατή πάνω στην εμπορική περιουσία του ΕΔ ενώ η κρατική ασυλία (sovereign immunity) περιορίζεται στη δημόσια περιουσία που εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος (άμυνα, ασφάλεια, δημόσια διοίκηση, πολιτισμός κ.ά.).
Οι Choi et al. (2011) τεκμηριώνουν εμπειρικά ότι, από τα ΟΕΔ έκδοσης προ του 2010, τα λίγα εκείνα που εκδόθηκαν με το Αγγλικό Δίκαιο είχαν συστηματικά υψηλότερη τιμή (ή ισοδύναμα χαμηλότερη απόδοση) σε σχέση με εκείνα που εκδόθηκαν με το Ελληνικό Δίκαιο. Αυτό κατά την άποψη των συγγραφέων συνεπάγεται ότι το Ελληνικό Κράτος θα μπορούσε να δανεισθεί ΦΘΗΝΟΤΕΡΑ εκδίδοντας ΟΕΔ Αγγλικού Δικαίου αντί Ελληνικού.
Συμπερασματικά η παραπάνω συζήτηση θα πρέπει ξανανοίξει ενόψει της εξόδου της Ελλάδας στις αγορές μετά τον Αύγουστο 2018. Η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους μέσω της κατάλληλης διαμόρφωσης των υπολοίπων όρων της έκδοσης μπορεί να εξοικονομήσει αρκετά δισεκατομμύρια και να απελευθερώσει πολύτιμους δημοσιονομικούς πόρους.
