Της Άννας Βερούλη, πρώην Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Ακοντισμού
Μέσα σε ένα δύσκολο καλοκαίρι που ήταν κόλαση, που θρηνήσαμε τόσα θύματα, σε μια χώρα που αιμορραγεί οικονομικά, σε μια χώρα που είναι σε κρίση όχι μόνο οικονομική, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, κάποιοι αθλητές, που κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες αγωνίστηκαν, για να μας δώσουν έστω και πρόσκαιρα μια ανάσα.
Παραδείγματα αξιοπρέπειας και αντοχής – Σύμβολα υπομονής και επίμονης.
Με σημαία την πίστη τους για ένα καλύτερο αύριο αντιμετωπίζουν την κάθε δυσκολία. Τις φτωχές αθλητικές εγκαταστάσεις (μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες). Την ανυπαρξία ουσιαστικής βοήθειας.
Ίσως αυτή η φτώχεια σε κάνει πιο δυνατό, πιο διψασμένο για νίκη. Άλλωστε όσο πιο δύσκολος ο αγώνας τόσο πιο ένδοξος ο θρίαμβος!
Η χαρά τους πηγαία. Το χαμόγελό τους δεν επιτρέπει να δεις, να καταλάβεις σε πόσο πόνο, με πόσα κύματα ιδρώτα πάλεψαν!
Αγωνίζονται μόνοι τους, και νικούν χωρίς ματαιοδοξία, και χάνουν με αξιοπρέπεια.
Δεν θα τους ακούσεις ποτέ να μιζεριάζουν, ίσως γιατί ο αθλητισμός σε θωρακίζει για τα δύσκολα! Σε όλα αυτά τα παιδιά, του στίβου, του πόλο, της κωπηλασίας, της κολύμβησης, του τένις, των ΑΜΕΑ και ίσως και άλλων αθλημάτων, ένα μεγάλο μπράβο και ένα ευχαριστώ, μέσα από την καρδιά μου.
Υ.Γ Και πάλι το ερώτημα είναι με ποιο τρόπο η πολιτεία θα αξιοποίηση την ευκαιρία που της δίνεται μέσα από τις επιτυχίες των αθλητών μας, για να χτίσει αυτή τη φορά και όχι ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ την πίστη της νέας γενιάς για ένα μέλλον ελπιδοφόρο και ουσιαστικό.
