Του Γιάννη Πανούση, Ομότιμου Καθηγητή Εγκληματολογίας
Σήμερα κλέβουν περισσότερο ιδέες παρά μαντήλια Ονορέ ντε Μπαλζάκ,Ο ξακουστός Γκωντισάρ
Πολλοί επηρεαζόμενοι κι εντυπωσιαζόμενοι από ιδιαίτερα σκληρά (π.χ ξεκαθαρίσματα λογαριασμών ανθρώπων της νύχτας) ή απρόβλεπτα (π.χ παιδοκτονίες, οικογενειοκτονίες) εγκλήματα, πιστεύουν ότι η σύγχρονη εγκληματικότητα, τουλάχιστον στην Ελλάδα, σχετίζεται με αυτές τις μορφές.
Η πραγματικότητα δεν είναι αυτή
Εν μέσω οικονομικής/κοινωνικής/αξιακής κρίσης, αναδιάταξης του πλούτου και της ηγεμονίας σ ’ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και διεύρυνσης του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος (ναρκωτικά, όπλα, trafficking, μετανάστες, δουλεμπόριο κλπ), η τρέχουσα /κοινή εγχώρια εγκληματικότητα, εκτός των εγκλημάτων κακιάς στιγμής, κατάστασης κι ασήμαντης αιτίας (τα οποία πολύ δύσκολα προλαμβάνονται), χαρακτηρίζεται από δύο βασικές κατηγορίες:
- Εγκλήματα από «πάνω», δηλαδή απάτες, απιστίες, υπεξαιρέσεις, καταχρήσεις κλπ.
- Εγκλήματα από «κάτω», δηλαδή παιδική πορνεία, μικροκλοπές, διακίνηση, λαθρεμπόριο φτηνών ειδών κλπ.
Η διαφθορά και τα εγκλήματα των ισχυρών/και των εχόντων από τη μία και τα εγκλήματα επιβίωσης των φτωχών/αποκλεισμένων από την άλλη θα συνεχίσουν να συν-υπάρχουν μέσα σ’ ένα κλίμα κοινωνικής απειθαρχίας, βίας και ανομίας.
Δύο καταληκτικές παρατηρήσεις:
- Η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει την απόλυτη αξία της
- Το έγκλημα δεν έχει πλέον ούτε κανόνες, ούτε όρια
