Του Απόστολου Γκλέτσου, δημάρχου Στυλίδας
Στα ξένα κέντρα που απεργάζονται το κακό της χώρας μας, μόλις έφτασε η είδηση ότι θα παραιτηθώ από τα καθήκοντά μου, εάν τελικά η Βουλή υπερψηφίσει το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», έπεσε πανικός.
Συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων
Κάποιοι προτείνουν τη φυσική μου εξόντωση. Κάποιοι άλλοι την εξαγορά μου με τεράστια χρηματικά ποσά.
Όπως καταλαβαίνετε, κάνω πλάκα και αστειεύομαι αλλά ας περάσουμε λίγο στα πιο σοβαρά.
Απ’ τον Καποδίστρια ακόμα το ελληνικό κουβέρνο, είχε πιέσεις μικρές, μεγάλες έως και ασφυκτικές. Οι λόγοι είναι πολλοί, οι περισσότεροι γνωστοί και κάποιοι άγνωστοι.
Ας φτάσουμε όμως στο σήμερα. «Τη χρονική στιγμή» των 26 τελευταίων χρόνων ανάλογα τη συγκυρία επί πολλών θεμάτων, έχουμε στο προσκήνιο το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων να ανεβοκατεβαίνει στην ατζέντα ανάλογα με τις περιστάσεις.
Τη συγκεκριμένη στιγμή σήμερα όλοι ξέρουμε ότι κανείς από τους Έλληνες πολιτικούς δεν θέλει να δώσει το όνομα στα Σκόπια. Όλοι επίσης, πρέπει να ξέρουμε ότι όποιος εκ των πρωταγωνιστών ορθώσει το ανάστημά του, από πρωταγωνιστής θα εξαφανιστεί χρεωμένος και με διάφορα άλλα οικονομικά κυρίως προβλήματα στη πλάτη του άρα στο μυαλό των Ελλήνων.
Ταπεινή μου γνώμη είναι πως πρέπει τη δεδομένη στιγμή να σταματήσει η συζήτηση μεταξύ μας των Ελλήνων πολιτών για το ποιος είναι περισσότερο ή λιγότερο πατριώτης. Νομίζω πως όλοι είμαστε το ίδιο.
Οι πολιτικοί ας κάνουν με βαριά καρδιά και εξαντλώντας κάθε διπλωματική ενέργεια τη δουλειά τους και εμείς οι απλοί πολίτες κάνοντας το χρέος μας, φωνάζοντας όσο μπορούμε πιο δυνατά και ότι τρόπο έχει ο καθένας ΟΧΙ στο όνομα Μακεδονία για τα Σκόπια, ΟΧΙ γιατί αντιπολιτευόμαστε το εγχώριο πολιτικό σύστημα αλλά όλους αυτούς που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς και δυστυχώς υπάρχουν και ελληνικά συμφέροντα σε όλη αυτή τη διαδικασία.
Σε ότι με αφορά το σίγουρο είναι ότι δε θα ιδρώσει κανενός το αυτί που θα παραιτηθώ από δήμαρχος. Ο μόνος λόγος που το κάνω είναι μήπως βρουν κανένα κομματάκι φρόνημα, κανένα σκαλοπάτι για να πατήσουν οι νέοι στον αγώνα τους για μια νέα Ελλάδα, για όλα εκείνα τα παιδιά που καλούνται μέσα από αλλεπάλληλες εθνικές ταπεινώσεις και οικονομικούς σπαραγμούς να υπηρετήσουν και να φυλάξουν σκοπιά στον Έβρο, στη Κω, στη Κύπρο.
