Το εθνικό θέμα βουλιάζει «στης λίμνης (των Πρεσπών) θολό νερό»

Το εθνικό θέμα βουλιάζει «στης λίμνης (των Πρεσπών) θολό νερό»
φωτό: pixabay.com

Του Αργύρη Ντινόπουλου

Όσοι έζησαν του Σκοπιανούς από τις πρώτες ημέρες (του 1992) της απόσχισής του από την Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία  γνωρίζουν καλά ότι ο περίφημος «Μακεδονισμός» είναι ταυτισμένος με την ίδια την ζωή τους.

Πιστεύουν, δηλαδή, ότι η πατρίδα τους (Μακεδονία του Βαρδάρη) είναι διαμελισμένη και ότι τα άλλα δύο τμήματά της είναι κατειλημμένα από τους Ελληνες (Μακεδονία του Αιγαίου) και τους Βούλγαρους (Μακεδονία του Πιρίν).

Και ότι κάποτε αυτές οι τρείς «Μακεδονίες» θα πρέπει να ενωθούν σε μία (εννοείται υπό την δική τους κυριαρχία) ενιαία «Μακεδονία»

Αυτός ο «αλυτρωτισμός» ενισχύεται, δυστυχώς, από την χθεσινή συμφωνία.

Γιατί η Ελλάδα τους αναγνωρίζει και γλώσσα «μακεδονική» και όνομα «μακεδόνες». Δηλαδή αποδεχθήκαμε σύνθετη ονομασία για το κράτος (Βόρεια Μακεδονία), αλλά… απλή ονομασία (σκέτο «Μακεδόνες») για τους πολίτες του!

Με άλλα λόγια επικυρώσαμε τον «Μακεδονισμό» που αποτελεί την επιτομή του αλυτρωτισμού.

Γιατί ο πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας λέγεται Βορειομακεδόνας και όχι «Μακεδόνας» , όπως ακριβώς ο πολίτης της Νότιας Αφρικής λέγεται Νοτιοαφρικανός και όχι Αφρικανός. Όσο για την γλώσσα αφού αναγνωρίζουν ότι είναι σλαβική, τότε θα έπρεπε να λέγεται σλαβομακεδονική και όχι μακεδονική.

Αλλά και παντού στον κόσμο όταν κάποιος ακούει το Βόρεια Μακεδονία, αμέσως το μυαλό του πάει στην Νότια, δηλαδή συμπεραίνει ότι η Μακεδονία είναι διαιρεμένη σε τουλάχιστον δύο κομμάτια (κατά τους Σκοπιανούς, όπως αναφέραμε, είναι σε τρία) και άρα κάποτε μπορεί να ενωθεί.

Δηλαδή και το «Βόρεια» της σύνθετης ονομασίας παραπέμπει στον αλυτρωτισμό.

Οι σκοπιανοί πέτυχαν αυτό που ήθελαν άμεσα, την ένταξη στο ΝΑΤΟ που ήταν και ο κύριος λόγος για τον οποίο άνοιξε το θέμα υπό την πίεση των αμερικανών, μετά την συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ τον περασμένο Οκτώβριο.

Όσο για τις συνταγματικές αλλαγές, αυτές ακόμη και αν δεν γίνουν (ή γίνουν «μισές») η ένταξη στο ΝΑΤΟ de facto δεν αναιρείται, έστω και αν de jure μπορεί να προκαλεί τις ελληνικές… διαμαρτυρίες.

Η εθνική υπόθεση της Μακεδονίας, με όλα αυτά, βουλιάζει «στης λίμνης (των Πρεσπών) το θολό νερό».

ειδήσεις επικαιρότητας