Του Αργύρη Ντινόπουλου
Δύο πράγματα θα ξεκινήσουν μετά βεβαιότητος αυτό το καλοκαίρι. Η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η ένταξη της Ελλάδος στην λεγόμενη «μεταμνημονιακή εποχή».
Αυτό το δεύτερο συζητείται σήμερα στην Βουλή με την ψήφιση ενός πολυνομοσχεδίου που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων επώδυνων μνημονιακών δεσμεύσεων, και περικοπές συντάξεων αλλά και φορολογική αφαίμαξη, λόγω κατάργησης του αφορολογήτου, ύψους 5 δισ. (Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ θα συζητηθεί μεθαύριο)
Έτσι η «μεταμνημονιακή εποχή» ξεκινάει μόνον ημερολογιακά ( Αύγουστος 2018) αφού το Mνημόνιο, αλλά χωρίς λεφτά από τον ESM , θα είναι σε πλήρη εφαρμογή μέχρι τουλάχιστον το 2022 ( στην ουσία μέχρι η Ελλάδα να αποπληρώσει το 75% των δανείων της ύψους 273 δις ευρώ)
Εκεί στον νότο..
Σε ανάλογη πλήρη εφαρμογή θα είναι και ο όρος «Μακεδονία» τον οποίο οι Σκοπιανοί θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν για να αυτό-προσδιορίζονται (ταυτότητες, γλώσσα κλπ.) αφού ακόμη η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» στα διαβατήρια θα συνοδεύεται από τον προσδιορισμό «πολίτης της Μακεδονίας» για τους κατόχους τους.
Το «Βόρεια Μακεδονία» μάλιστα, που ο Νίκος Κοτζιάς (άραγε με αφέλεια;) άφησε… ελεύθερο τον Ζάεφ να το αποφασίσει αποδεικνύεται, ύστερα από τις πρώτες εμπεριστατωμένες αναλύσεις, επιτομή του αλυτρωτισμού.
Και οι τούρκοι την κατεχόμενη Κύπρο την βάφτισαν «Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» για να την διαχωρίσουν από την… αλύτρωτη «Νότια Κύπρο», όπως αποκαλούν την επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία, συχνά, μάλιστα, με τον απαξιωτικό όρο «ο νότος».
Από την μνημονιακή στην σκοπιανή ατζέντα
Ο πρωθυπουργός πέτυχε πάντως να αλλάξει την μνημονιακή ατζέντα αντικαθιστώντας την με την «σκοπιανή ατζέντα» πιστεύοντας ότι όπως πέρασε τα Μνημόνια στους Έλληνες θα περάσει και το «Βόρεια Μακεδονία».
Πρόκειται για πολιτική κίνηση υψηλού ρίσκου, η επιτυχία της οποίας δεν φαίνεται να είναι διασφαλισμένη αφού οι αντιδράσεις, όσο γίνονται γνωστές οι «λεπτομέρειες» της συμφωνίας αυξάνονται αντί να καταλαγιάζουν, όπως ήλπιζαν οι κυβερνητικοί.
Τα συγχαρητήρια
Η ενίσχυση της διεθνούς εικόνας του πρωθυπουργού που αποτελεί και διακαή πόθο του, σίγουρα ενισχύθηκε, αφού όλοι οι ισχυροί (Αμερικανοί, Γερμανοί κλπ) στην ουσία τον συγχαίρουν εκφράζοντας την «ικανοποίησή» τους για τον τερματισμό της «εκκρεμότητας».
Δεν του βγήκε το κυπριακό πριν μερικούς μήνες, του βγαίνει τώρα το σκοπιανό.
Στο κυπριακό, βέβαια, την υποχώρηση θα έπρεπε να την κάνουν οι τούρκοι, στο σκοπιανό την υποχώρηση την κάναμε εμείς. Αλλά (τι σημασία έχει;) τα συγχαρητήρια ήρθαν.
Χωρίς, όμως, από ότι φαίνεται, μια «γενναία» ρύθμιση του χρέους που θα έκανε την έξοδο από τα Μνημόνια ένα ισχυρό πολιτικό (και ψηφοθηρικό) αφήγημα.
Το αποτέλεσμα
Ποιο είναι, λοιπόν, το τελικό «αποτέλεσμα» όλης αυτής της στρατηγικής Τσίπρα που ξεκίνησε πέρυσι το Φθινόπωρο (συνάντηση με Τράμπ στον Λευκό Οίκο) και ολοκληρώνεται, εκτός απροόπτου, φέτος το Καλοκαίρι (συνάντηση με Ζάεφ στις Πρέσπες);
