Του Αργύρη Ντινόπουλου
Το εθνικό πένθος για την τραγωδία επιβάλει αυτοσυγκράτηση. Και ψυχραιμία στην διερεύνηση των αιτίων της. Περιοριζόμαστε, λοιπόν, σε διαπιστώσεις ως προς την λεγόμενη επικοινωνιακή διαχείριση των γεγονότων από την κυβέρνηση.
Ας αρχίσουμε από την Βοσνία, όπου βρέθηκε ο πρωθυπουργός.
Επιχειρήθηκε αρχικώς να τεθεί η παράμετρος της συνωμοσίας, ως συνέχεια των σεναρίων περί Ρώσων πρακτόρων και μακεδονικού.
Εκεί ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε προβληματισμένος για τις «παράλληλες εστίες» της φωτιάς (κάτι που, όμως, συμβαίνει σχεδόν στις περισσότερες πυρκαγιές)
Με την (σωστή) επιστροφή του από την Βοσνία ο πρωθυπουργός πήγε κατευθείαν στο αρχηγείο της πυροσβεστικής.
Ενέργεια, επίσης, σωστή.
Αλλά μετά άρχισαν τα λάθη της επικοινωνιακής αμετροέπειας. Δηλαδή η ζωντανή μετάδοση της σύσκεψης. Εκεί αποκαλύφθηκε όλη η γύμνια του επιχειρησιακού σχεδιασμού.
Το χειρότερο:
Οι επιτελείς της πυροσβεστικής αντί να σώζουν (δια του συντονισμού και της εμπειρίας τους) ανθρώπινες ζωές συμμετείχαν σε πρωθυπουργικούς διαλόγους.
Αντί να ασχολούνται με την εκκένωση των οικισμών μιλούσαν για τους ανέμους (που είχαν κοπάσει!).
Αντί να σβήνουν φωτιές στο Μάτι μιλούσαν για πυροσβεστικά αεροσκάφη που είναι γνωστό ότι δεν μπορούν να ρίξουν νερό μέσα σε κατοικημένες περιοχές (γιατί θα σκοτώσουν ανθρώπους)
Στην συνέχεια ασχολήθηκαν με την .. Σουηδία και με την ανταλλαγή αεροσκαφών με τους σουηδούς.
>
Και καθώς ολοκληρωνόταν η ζωντανή μετάδοση ο (τηλεοπτικά έμπειρος) πρωθυπουργός ξανάφερε το θέμα στις συνομωσίες.
«Μεγάλος ο όγκος των εστιών..» επιμένει και έτσι περίπου κλείνει η Live μεταμεσονύκτια σύνδεση με το αρχηγείο της πυροσβεστικής.
Όταν αργότερα άρχισαν να φτάνουν τα στοιχεία για τον «όγκο των νεκρών» η κυβέρνηση εγκατέλειψε την εκδοχή της συνωμοσίας και κατέφυγε στην μοναδική επικοινωνιακή (αλλά και ουσιαστική) διαχείριση της τραγωδίας.
Το εθνικό πένθος και την απαγόρευση δηλώσεων από κυβερνητικούς βουλευτές.
Σωστή, επιβεβλημένη, αλλά καθυστερημένη. Έτσι και αλλιώς οι (αναπόφευκτες) πολιτικές προεκτάσεις της τραγωδίας είναι ασύμμετρες, αλλά όχι της παρούσης.
