Η γραφειοκρατία και οι αυστηρές νομοθετικές προϋποθέσεις οδηγούν σε εμπλοκή τον εξωδικαστικό μηχανισμό που στήθηκε για να χαλαρώσει την θηλιά του χρέους στον λαιμό των επιχειρήσεων.
Ενώ οι « σειρήνες» της… εξωδικαστικής ρύθμισης των χρεών ηχούσαν, στην αρχή, μελωδικά στα αυτιά των οφειλετών (κάτι σαν την μουσική που έφτανε στα αυτιά του πρωθυπουργού από τα χείλη της Λαγκάρντ) τελικώς οι περισσότερες των υποθέσεων οδηγούνται σε φάλτσο.
Τα στατιστικά στοιχεία (για την περίοδο Αυγούστου-Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου) που δόθηκαν στην δημοσιότητα από την Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους είναι εξαιρετικά πενιχρά, σχεδόν απογοητευτικά.
Από τις αγωνιούσες επιχειρήσεις που αναζήτησαν σωτηρία στην σχετική ψηφιακή πλατφόρμα μόλις το 19% πληρούσαν τα περίφημα κριτήρια επιλεξιμότητας που ο εξωδικαστικός μηχανισμός απαιτούσε ενώ ουδεμία διαδικασία που προωθήθηκε σε διμερή διαπραγμάτευση ολοκληρώθηκε επιτυχώς.
Αλλά και όσες επιχειρήσεις είδαν τις αιτήσεις τους να ανατίθενται σε συντονιστή το τελικό αποτέλεσμα ήταν μηδενικό εξαιτίας των γραφειοκρατικών προϋποθέσεων, αλλά και της πολυπλοκότητας της διαδικασίας.
Συμπερασματικά οι ελληνικές επιχειρήσεις που σηκώνουν το βάρος υψηλών χρεών αλλά και της στασιμότητας της οικονομίας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα αδιέξοδα της αγοράς και της εξοντωτικής φορολογίας.
Δείτε και τα στατιστικά στοιχεία
