Σε μια προσπάθεια να υπερασπιστεί τις πολιτικές των μνημονίων απέναντι στην Ελλάδα των οποίων υπήρξε ο κύριος εμπνευστής ο Βόλφγανγκ Σόιμπλε, έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί (απαντώντας στην ακροτελεύτια ερώτηση του δημοσιογράφου) ότι ο εφιάλτης των ελλήνων έχει τελειώσει και ότι τώρα «όλα πλέον πάνε καλά».
Ωστόσο απέφυγε να απαντήσει αν η γερμανική βουλή (της οποίας πλέον είναι πρόεδρος) θα εγκρίνει νέα οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα αν κάτι τέτοιο καταστεί αναγκαίο.
Επανέλαβε την πάγια θέση του ότι οι πολιτικές επιβολής φόρων ήταν και είναι απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και όχι της τρόικας δίνοντας, μάλιστα, ως παράδειγμα την απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛΛ να μην φορολογήσει τους εφοπλιστές (όπως προεκλογικά είχε δεσμευτεί) αλλά, αντί για αυτό, να περικόψει μισθούς και συντάξεις.
Κατά τα άλλα ο Σόιμπλε παρέμεινε στην «γραμμή Τσίπρα» ισχυριζόμενος ότι οι δείκτες στην οικονομία έχουν βελτιωθεί , αλλά και επαναλαμβάνοντας (σχεδόν αυτολεξεί) την πάγια θέση του πρωθυπουργού ότι οι δεύτερες εκλογές (του Σεπτεμβρίου του 2015) έγιναν ακριβώς για να γνωρίζει ο ελληνικός λαός πως οι προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αναιρεθεί και για να δώσει την συναίνεσή του, πράγμα το οποίο έγινε.
Απέφυγε, βέβαια, να αναφερθεί σε πλήθος αναιρεθέντων υποσχέσεων μετά τον Σεπτέμβριο του 2015 όπως, για παράδειγμα η δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα (μόλις τον Ιανουάριο του 2017) ότι η αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς νέα μέτρα για το 2019-2020 για να γίνει μετά ακριβώς το αντίθετο.
Ο Σόιμπλε έδειχνε φανερά ανακουφισμένος που εγκαταλείπει το Υπουργείο Οικονομικών και τον «πονοκέφαλο» της Ελλάδας λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τώρα τις όποιες αποφάσεις που θα αφορούν την χώρα μας θα τις λαμβάνουν άλλοι.
Όταν, όμως, του ζητήθηκε να επιβεβαιώσει μια υποτιθέμενη δική του φράση ότι δηλαδή οι έλληνες θα πρέπει να του στήσουν άγαλμα, απάντησε ότι αυτό ήταν ένα αστείο.
Σε κάθε περίπτωση ο αποχαιρετισμός του Σόιμπλε προς τους έλληνες (γιατί αυτό σηματοδοτούσε η συνέντευξή του) δεν ανεδείκνυε μόνον την χαρά του για την απαλλαγή του από το ελληνικό πρόβλημα, αλλά και την αμέριστη συμπαράστασή του (όχι βέβαια προς τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό και την διαλυμένη οικονομία), αλλά προς αυτούς που εφαρμόζουν κατά γράμμα τα περίφημα «συμφωνηθέντα», δηλαδή προς τον Αλέξη Τσίπρα για τον οποίο περίσσευαν οι καλές κουβέντες και τα θετικά σχόλια.
Είναι, επίσης , αποκαλυπτικό το γεγονός ότι η χρησιμοποιούμενη από τον Σόιμπλε ορολογία κατέρριψε και τον μύθο των μεταρρυθμίσεων ειδικά σε ότι αφορά στο συνταξιοδοτικό και στην φορολογία αφού ο ίδιος, σε αρκετές αποστροφές του, χαρακτήριζε αυτές τις μεταρρυθμίσεις «δυσάρεστες» (και πολιτικά δύσκολο να εφαρμοστούν) αναιρώντας, έτσι, αυτήν την ίδια την έννοια της μεταρρύθμισης.
Για όποιον παρακολούθησε προσεκτικά αυτήν την αποκλειστική συνέντευξη του μέχρι χθές του γερμανού υπουργού οικονομικών εύκολα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η αμέριστη συμπαράσταση που ο Σόιμπλε εξέφρασε προς τον Αλέξη Τσίπρα (χαρακτηρίζοντας ως επιτυχημένη την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου), είναι απόρροια της πλήρους συμμόρφωσης της κυβέρνησης προς τις επιταγές των εταίρων – δανειστών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ αναγνώρισε την «ζημιά» που έγινε στην ελληνική οικονομία κατά το μοιραίο πρώτο εξάμηνο του 2015 απέφυγε, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του Αλέξη Παπαχελά, να κάνει μια εκτίμηση του μεγέθους αυτής της ζημιάς!
Επαίνεσε, μάλιστα, τον Αλέξη Τσίπρα για την απόφασή του να πάει σε νέες εκλογές παραλείποντας να κάνει την παραμικρή αναφορά στο δημοψήφισμα, στις κλειστές τράπεζες, στους κεφαλαιακούς ελέγχους (που παραμένουν μέχρι σήμερα δημιουργώντας ασφυκτική πίεση σε χιλιάδες επιχειρήσεις) και στο ότι η χώρα βρέθηκε μια ανάσα από τον γκρεμό (από τον οποίο διασώθηκε ακριβώς επειδή οι πολιτικοί αντίπαλοι του Τσίπρα ψήφισαν την παραμονή της στο ευρώ σε αντίθεση με καμμιά σαρανταριά τότε συντρόφους του πρωθυπουργού).
Συμπερασματικά ο Σόιμπλε (παρά τις προσπάθειες του Παπαχελά) δεν πρόσθεσε τίποτα καινούργιο σε αυτά που ήταν και είναι ήδη γνωστά και περιορίστηκε –στο ίδιο μήκος κύματος με τον πρωθυπουργό που λίγο πριν από την μετάδοση της συνέντευξης μιλούσε στα Γιάννενα- στο να περιγράψει μια ρόδινη κατάσταση για την Ελλάδα σε πλήρη αντίθεση με όσα βιώνει σήμερα η μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων.
