Η βίαιη μείωση των εισοδημάτων συρρίκνωσε τη μεσαία τάξη στη χώρα μας στο 20% ενώ προ κρίσης, ξεπερνούσε το 52%» επισημαίνει ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ, Β. Κορκίδης.
Όπως υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας κ. Κορκίδης, οι καλά αμειβόμενες δουλειές που χάνονται, αναπληρώνονται με θέσεις χαμηλών αποδοχών που κυμαίνονται από 600-800 ευρώ μεικτά.
«Ερχόμαστε στη Made in Greece φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων που δείχνει ότι το 20% των φορολογουμένων στην Ελλάδα, το ποσοστό που ακόμα αποτελεί τη μεσαία τάξη, καλείται να πληρώσει το 80% των φόρων» τονίζει ο κ. Κορκίδης.
«Από τη πλευρά των μικρομεσαίων της αγοράς επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με τις «μνημονιακές» συστάσεις του ΔΝΤ και τις προθέσεις των εταίρων μας για τη τετραετή «μεταμνημονιακή» περίοδο στην Ελλάδα, η οποία όπως φαίνεται θα αποδειχθεί εξίσου δύσκολη με τη οκταετή περίοδο των τριών μνημονίων».
Οι μισθοί στην Ελλάδα
Ο ίδιος σημειώνει ότι η Eurostat σε επίπεδο κατώτατου μισθού εμφανίζει την Ελλάδα στην δεύτερη ζώνη των χωρών της ΕΕ μαζί με τη Πορτογαλία (667 ευρώ), τη Μάλτα (748 ευρώ), τη Σλοβενία (843 ευρώ) και την Ισπανία (859 ευρώ) υπολογίζοντας τον κατώτατο μισθό στη χώρα μας στα 683,76 ευρώ, αφού διαιρεί το ετήσιο εισόδημα σε 12 μήνες και όχι τον μισθό των 586 ευρώ σε 14 μήνες, λόγω δώρων και επιδόματος αδείας. Πληροφοριακά, συνεχίζει ο πρόεδρος, ο «υψηλότερος» κατώτατος μισθός στην ΕΕ είναι σήμερα 1.999 ευρώ, όταν ο μέσος μισθός στην Ελλάδα το 2017 στον ιδιωτικό τομέα υπολογίζεται στα 929 ευρώ και στο Δημόσιο 1.050 ευρώ. Σύμφωνα μάλιστα με τα πρόσφατα στοιχεία του ΙΚΑ/ΕΦΚΑ οι μεταβολές στη μισθολογική πυραμίδα δεν είναι μόνο χειρότερες από το 2009, αλλά και από το 2014, αφού το διάστημα της τελευταίας τριετίας τριπλασιάστηκαν οι χαμηλόμισθοι.
Όπως υπογραμμίζει ο κ. Κορκίδης, οι καλά αμειβόμενες δουλειές που χάνονται, αναπληρώνονται με θέσεις χαμηλών αποδοχών που κυμαίνονται από 600-800 ευρώ μεικτά. Οι ασφαλισμένοι που αμείβονται έως 600 ευρώ σήμερα είναι 673.000 που αντιστοιχεί στο 34% του συνόλου των 1.980.460 εργαζομένων στην Ελλάδα, όταν το 2014 ήταν 31% (530.000 εργαζόμενοι) και το 2009 μόλις 14% με 239.000 εργαζόμενους. Δυστυχώς, όπως αναφέρει ο ίδιος, η αύξηση αυτή καταγράφεται για όσους επιβιώνουν με μισθό κάτω από τα όρια της φτώχειας και μηνιαίες αποδοχές 300 ευρώ. Τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι ο μέσος μισθός στον ιδιωτικό τομέα κυμάνθηκε στα 884 από τα 1.054 ευρώ το 2008, καταγράφοντας πτώση κατά 16,1%, δηλαδή κατά 170 ευρώ. Αντίστοιχα στον δημόσιο τομέα, η μείωση είναι πιο μεγάλη φτάνοντας το 25,8%, με τον μέσο μισθό το 2016 να κυμάνθηκε στα 1.077 ευρώ, από 1.451 που ήταν το 2008.
Στα όρια της φτώχειας το 36% των Ελλήνων
«Το ΔΝΤ και οι εταίροι φαίνεται να παραβλέπουν ότι το 36% των Ελλήνων ζει στα όρια της φτώχειας όταν ο μ.ο. στην Ευρωζώνη είναι 23%», και τονίζει. «Ξεχνούν πως παρά τις περίφημες εργασιακές μεταρρυθμίσεις η Ελλάδα είναι ουραγός στην απασχόληση με την ανεργία, στο 21% έναντι του μ.ο. 9% στην ευρωζώνη. Την ανεργία των νέων στο 44% έναντι 19% στην ευρωζώνη και τους μακροχρόνια ανέργους στο 71% έναντι του 48% στην ΕΕ, που φέτος έφτασε μάλιστα σε ιστορικά υψηλή απασχόληση, με ρεκόρ 238 εκατ. ατόμων και στο 71%, ενώ η απασχόληση στην Ελλάδα κυμαίνεται στο 58% του πληθυσμού της».
Το χάσμα της ΕΕ, σημειώνει ο ίδιος, ως προς την αύξηση των εισοδημάτων και τη βελτίωση της κοινωνικής κατάστασης των πολιτών συγκριτικά με την Ελλάδα -όπου η απώλεια εισοδήματος που έχει επέλθει είναι κατά μ.ο. -32%, δεν φαίνεται να συγκινεί κανένα.
Made in Greece φορολογία
«Το αδιέξοδο αυτό στο οποίο βρίσκεται η τέως ελληνική μεσαία τάξη κατατάσσει τους Έλληνες μακράν ως τους πρώτους στην ευρωπαϊκή κλίμακα απαισιοδοξίας και όλα τα στοιχεία διαμορφώνουν ένα καταναλωτικό κλίμα σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Ερχόμαστε στη Made in Greece φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων που δείχνει ότι το 20% των φορολογουμένων στην Ελλάδα, το ποσοστό που ακόμα αποτελεί τη μεσαία τάξη, καλείται να πληρώσει το 80% των φόρων.
Δεν γίνεται πλέον η μεσαία τάξη και οι μικρομεσαίοι να αντέξουμε όλο αυτό το βάρος των τριών φόρων των 15 δισ. ευρώ που είναι ως γνωστόν ο φόρος εισοδήματος, ο φόρος νομικών προσώπων και ο ΕΝΦΙΑ. Από αυτά, 8 δισ. ευρώ πληρώνουν 1,7 εκατ. φυσικά πρόσωπα, 11.500 επιχειρήσεις τα 4 δισ. και τα υπόλοιπα 3 δισ. ευρώ οι ιδιοκτήτες ακινήτων. Αναλυτικότερα το 19% των φυσικών προσώπων πληρώνει το 90% του φόρου εισοδήματος, το 4,5% των επιχειρήσεων το 83% του φόρου νομικών προσώπων και το 33% των ιδιοκτητών ακινήτων το 66% του ΕΝΦΙΑ. Τέλος το 80% των ελληνικών επιχειρήσεων έχουν είτε ζημιές, είτε οριακά κέρδη.
Στη πραγματική οικονομία, όταν η προστιθέμενη αξία που παράγει ο εγχώριος ιδιωτικός τομέας κατακρημνίσθηκε κατά 38% μεταξύ 2008 και 2017 έναντι αύξησης 19% στην ΕΕ και ο συνολικός τζίρος των εμπορικών επιχειρήσεων από τα 54 δισ. ευρώ έχει πέσει στα 35 δισ. ευρώ, τότε οι 52 Κυριακές του ΟΟΣΑ με ανοικτά μαγαζιά τους «μαράνανε»!
Όταν τα ακίνητα έχουν απώλεια της εμπορικής αξίας τους -45% και ο μεγαλύτερος κληρονόμος είναι το ελληνικό δημόσιο, αφού το 2017 οι αποποιήσεις κληρονομιάς ξεπέρασαν τις 135.000, τότε χάνονται οι περιουσίες που η μεσαία τάξη δημιούργησε. Όταν τα νοικοκυριά ξόδεψαν 8,3 δισ. ευρώ από τις καταθέσεις τους για να αγοράσουν βασικά αγαθά διαβίωσης και για να πληρώσουν 9 δισ. φόρους παραπάνω από το ετήσιο εισόδημα τους, τότε τρώμε από τα έτοιμα.
Δουλεύουμε 6,5 μήνες το χρόνο για την Εφορία
Όταν δουλεύουμε 6,5 μήνες το χρόνο για να πληρώσουμε τη φορολογία μας, τότε το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αφενός η «μεταμνημονιακή» περίοδος δεν δίνει λύσεις στα διαχρονικά προβλήματα μας και αφετέρου ότι δεν συμφωνώ με τις περισσότερες «μνημονιακές» συστάσεις των εταίρων μας που δεν ανακουφίζουν τη δύσκολη καθημερινότητα της ελληνικής κοινωνίας και της αγοράς.
Όσο για τις δηλώσεις Μέρκελ ότι οι συνέπειες του προγράμματος δεν τελειώνουν τον άλλο μήνα, θα πρόσθετα ούτε και τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αφού ακόμα και η στασιμότητα είναι απειλή για την ελληνική οικονομία.
Πιστεύω ότι είναι πολύ πρόωρο να εφησυχάσει κανείς από εμάς, τους μικρομεσαίους της αγοράς και θα είναι τραγικό λάθος να συμπεράνουμε ότι τα δύσκολα πέρασαν, αφού η πραγματική οικονομία έχει μεν δείξει σημάδια βελτίωσης σε κάποιους κλάδους της αγοράς, αλλά σίγουρα είναι ακόμα πολύ ευάλωτη σε εσωτερικούς και εξωτερικούς, σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς κινδύνους».
