Είθισται την αποδόμηση στο προσχέδιο του προϋπολογισμού να την κάνει η αντιπολίτευση, ενίοτε οι οικονομολόγοι και οι αναλυτές, ενίοτε τα ίδια τα οικονομικά στοιχεία της ελληνικής πραγματικότητας… Αυτή τη φορά όμως, η αποδόμηση ήρθε από εκεί που δεν το περίμενε κανείς: το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής αμφισβήτησε το σύνολο της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης!
Ειδικότερα, μιλώντας στη συζήτηση του προσχεδίου του προϋπολογισμού στην Επιτροπή Οικονομικών, ο συντονιστής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, καθηγητής Παναγιώτης Λιαργκόβας, υποστήριξε πως μετά το 2018 δε θα υπάρξει έξοδος της χώρας από κάθε επιτήρηση. Παράλληλα, πρόσθεσε ότι η πλήρης έξοδος στις αγορές, αν επιτευχθεί, θα έχει κόστος και υψηλότερο επιτόκιο, το μέγεθος του οποίου θα εξαρτηθεί από τη στάση του ΔΝΤ και των ευρωπαϊκών θεσμών, μέσω, κυρίως, της ελάφρυνσης στην εξυπηρέτηση χρέους. «Η επόμενη μέρα δεν θα μοιάζει με την αρχή ενός μήνα του μέλιτος. Απαιτείται και θα απαιτηθεί τους επόμενους μήνες ισχυρή πολιτική βούληση για να ξεπεραστούν οι αντιστάσεις στην προσαρμογή. Υπάρχουν αντιστάσεις, στις οποίες το πολιτικό σύστημα δεν πρέπει να υποκύψει διότι είναι αντιστάσεις που υπακούουν σε παλαιοκομματικές λογικές, όπως είναι οι αντιστάσεις κατά των αξιολογήσεων στο Δημόσιο, η απόπειρα παρεμπόδισης πρωτοποριακών εφαρμογών στις μεταφορές και οι πολυεπίπεδες τριβές στα βάθη του κρατικού μηχανισμού για τις αποκρατικοποιήσεις. Μόνο έτσι δεν θα σπαταληθούν οι πολύχρονες θυσίες των πολιτών και θα επιτευχθούν συνθήκες διατηρήσιμης ανάπτυξης και δημοσιονομικής σταθερότητας, που όλοι θέλουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Λιαργκόβας.
Σύσταση για τα πρωτογενή πλεονάσματα και το κοινωνικό μέρισμα
Μεταξύ άλλων ο κ. Λιαργκόβας αμφισβήτησε τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το κοινωνικό μέρισμα, αφού όπως εξήγησε στηρίζεται στην αύξηση φόρων και την κατάργηση επιδομάτων όπως της θέρμανσης. Όπως τόνισε «Όλη η σχετική συζήτηση δεν υποκρύπτει τις αφανείς αναδιανεμητικές επιπτώσεις μέσω του κοινωνικού μερίσματος, μπορεί αυτές να είναι κατανοητές μπροστά στην πίεση που υφίσταται η κοινωνία. Αλλά έχουν πιθανώς δυσμενείς παρενέργειες για την ανάπτυξη, διότι χρηματοδοτούνται μέσω φόρων».
