Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού έλεγε ο αρχαίος Έλληνας ποιητής και από ό,τι φαίνεται πρόκειται για έναν στίχο τον οποίο η οικογένεια Θεοδωρίδη… κινδυνεύει να υπηρετήσει. Η SATO, που προ πενταετίας περίπου μετονομάστηκε σε ENTOS μετά την υπαγωγή στο άρθρο 99, φαίνεται ότι δεν διανύει και τις καλύτερες μέρες της με την – πρόσφατη – ιστορία να βρίσκεται ένα βήμα πριν την επανάληψη.
Το 2013 η SATO, που στήθηκε και μεσουράνησε τη δεκαετία του ’90, αναγκάστηκε να προχωρήσει σε πρόγραμμα εξυγίανσης, ενώ οι πιστώτριες τράπεζας κεφαλαιοποιούσαν τα χρέη της. Η οικογένεια Θεορδωρίδη έχασε τότε το πλειοψηφικό πακέτο στην εταιρεία παραχωρώντας την πρωτοκαθεδρία στις τράπεζες οι οποίες απέκτησαν ποσοστό πέριξ του 70%. Ύστερα από συνεχείς αγώνες και πολλές προσπάθειες η εταιρεία κατάφερε να εξασφαλίσει νέα κεφάλαια χρηματοδότησης. Και τότε άρχισε το εκ νέου στήσιμο της εταιρείας υπό την «αιγίδα» του ονόματος ENTOS. Οι πωλήσεις ανέβηκαν και γενικότερα οι πρώτες ενδείξεις ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικές. Επένδυσε σε δυναμική διαφημιστική προώθηση στοχεύοντας στην επαγρύπνηση του κοινού όσον αφορά στο γνωστό από το παρελθόν έπιπλο. Το δίκτυο καταστημάτων αναδιαρθρώθηκε, στο πλαίσιο του οποίου τα ζημιογόνα σημεία πώλησης έκλεισαν. Η εταιρεία προχώρησε στη σύναψη νέων συμφωνιών με προμηθευτές. Σταδιακά οι παραπάνω κινήσεις άρχισαν να αντικατοπτρίζονται στις πωλήσεις της επιχείρησης.
Γιατί πήρε την κάτω βόλτα;
Πέντε χρόνια περίπου μετά την «επανεκκίνηση» της SATO τα οικονομικά μεγέθη άρχισαν να συρρικνώνονται. Ο τζίρος περιορίστηκε το 2017 κατά σχεδόν 2 εκατ. ευρώ και έκλεισε στα 9 εκατ. ευρώ, ενώ οι ζημιές (μετά φόρων) εκτινάχθηκαν στα 3,8 εκατ. ευρώ από 1,8 εκατ. ευρώ το 2016.
Τα ζητήματα ρευστότητας της εταιρείας αποδίδονται στο αφιλόξενο επιχειρηματικό περιβάλλον της Ελλάδος, καθώς υποστηρίζεται ότι φορολογικές και ασφαλιστικές απαιτήσεις έχουν τινάξει τα ταμεία της εταιρείας. Την ίδια στιγμή το trend της IKEA φαίνεται ότι έχει «γονατίσει» το σύνολο της αγοράς επίπλου της χώρας. Ωστόσο το γεγονός ότι η SATO βρίσκεται για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια σε παρόμοια οικονομική κατάσταση εγείρει αμφιβολίες για τις αποφάσεις που ελήφθησαν και τους χειρισμούς σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Υπό αυτές τις συνθήκες η δεύτερη αίτηση εξυγίανσης δεν άργησε να έρθει. Η οικογένεια Θεοδωρίδη αιτήθηκα νέα ρύθμισης οφειλών και παράταση του χρόνου αποπληρωμής τους χωρίς όμως ταυτόχρονη μείωση της αξίας των οφειλών. Με δεοδμένο ότι στη νέα αίτηση προβλέπεται η πρώτη δόση να αποπληρωθεί το Δεκέμβριο του 2021 η επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης κρίνεται από την οικογένεια Θεοδωρίδη επαρκής κίνηση ακόμη και χωρίς κούρεμα.
Η αίτηση συζητήθηκε στο Πρωτοδικείο Aθηνών στις αρχές του περασμένου Oκτώβρη, όπου συναίνεσε το 71,2% των πιστωτών. Μεταξύ αυτών οι συστημικές τράπεζες, οι εργαζόμενοι και οι προμηθευτές. Άρνηση υπήρξε όμως από την πλευρά του ελληνικού Δημοσίου και του EΦKA, αλλά και από την Hellas Capital, πρώην Eμπορικής Leasing, που είχε χρηματοδοτήσει ένα τμήμα του μηχανολογικού εξοπλισμού της εταιρίας.
